Di roja bazirganiyê de «"Dema ku zarok bandor dibin - Hevdîtina bi tevahiya malbatê re di xebata piştgiriya malbatê de"» di bin sîwana Nexweşxaneya Vestfold de, Thea Ege Helseth a 18 salî gotarek bi bandor û girîng li ser çawaniya mezinbûna wekî xwişk û xizmek Stine - xwişkek piçûk bi guhertoyên fonksiyonel û nexweşiyan - da. Bi dilsozî, germî û şehrezayiyê, wê li ser ezmûnên xwe, bertekên xwe û tiştê ku bi rastî ji bo zarokên di heman rewşê de cûdahiyek çêdike axivî.
Jiyanek wek xizmek - bi tevahî
«"Min qet "berî" û "piştî" nedîtiye,"» Teyayê got.
Ji ber ku tenê 18 meh di navbera wê û xwişka wê de mane, ew tevahiya jiyana xwe xizmekî wê bûye. Stine bi kêmasiyeke genetîkî ya kêmdîtî ji dayik bûye, û di zarokatiya xwe ya zû de krîzên epîleptîk ên dubare derbas kiriye, gelek caran razaye nexweşxaneyê, û gelek caran bi ambulans û xizmetên tenduristiyê yên pispor re rû bi rû maye.
Di nav vê yekê de, Thea bi jiyaneke rojane ya tijî lênêrîn, berpirsiyarî, evîn, fikar û pirsan ku her tim kesî şîrove nedikir, mezin bûye.
Ew xwe wekî «"Alîkarê piçûk ê dayikê", roleke ku ew tê de geş bû, lê di heman demê de wê zû gihîşt û carinan hîs dikir ku kesek her gav ji wê bêtir hewceyê wê ye. Ji ber ku her çend malbata wê her gav ew di nav xwe de digirt jî, ew bû «"yê ku baş kiriye"» li beramberî sîstemê.
Dema ku zarok fêm bikin – bê têgihîştin
Thea gelek kêliyan vedibêje ku dema zarok bû, wê fêm kiribû ku tiştek cûda ye, lê peyv û ravekirinên wê kêm bûn. Thea zarokek lênêrîner û erkdar bû. Ji derve: bi bawerî, enerjîk û jîr. Ji hundir: kaosek ji hestan ku wê newêrîbû bi dengekî bilind bibêje.
Ew çirayên şîn ên ambûlansê yên şevê, hemû têl û makîneyên nexweşxaneyê, û tirsa mezin a yekem dema ku navika Stine nexweş ket, bi bîr tîne:
«"Min dizanibû ku ji bo jiyanê divê mirov bixwe. Niha xwişka min nikarîbû. Kesî ji min re rave nekir ku çi diqewime. Û dû re zarok ravekirinên xwe çêdikin - pir caran ji rastiyê xirabtir."»
Ji ber vê yekê, piraniya zaroktiyê bû tevlîheviyek ji evîn, serbilindî, tirs, tevlihevî û hestek berpirsiyariyê.
Cesaret bike bipirse, û nîşan bide ku tu dizanî
Thea behsa wê yekê kir ku çiqas kêm hewl tê dayîn da ku ew xwe ewle hîs bike û wekî zarokek were dîtin, û serişte û şîretên taybetî parve kir ka mezin çawa dikarin di hevdîtina zarokan wekî xizm de cûdahiyek çêbikin. Çi karmendên tenduristiyê bin, çi karmendên baxçeyê zarokan bin an jî dibistanê bin. Li ser girîngiya neli bendê bimînin heta ku zarokek zehmetiyan bikişîne an jî bi zelalî nîşan bide ku jiyana rojane dijwar e. Kesên ku «"xwe diparêze", dibe ku ew kesên ku herî zêde hewceyê we ne bin.
Dayikên şêr spasiya nexweşxaneya li Vestfold dikin ji bo guhdarîkirina kesên ku ezmûnên ji jiyana xwe hene û ji bo anîna perspektîfek girîng bo rojek pîşeyî ya mezin û baş.

