Bersivên şêwirmendiyê, pêşniyarên ji bo hêsankirin û sererastkirinan li ser bendên Qanûna Sîgortaya Neteweyî yên li ser feydeyên nexweşiyê û feydeyên ji bo nexweşiyên zarokan (feydeyên hemşîretiyê).
2.4.
Dayikên Şêr piştgirî didin pêşniyara Wezaretê ku divê êdî serlêdana ji bo mayîna li derveyî welêt ne mecbûrî be. Em nabînin çima dêûbavên zarokên nexweş neçar in ku ji bo betlaneyê bi zarokê xwe re serlêdan bikin, lê em nabînin çima divê ew mayînên kurttir ên li derveyî welêt ragihînin, dema ku dêûbavên zarokên saxlem ne mecbûr in. Li vir em bawer dikin ku mayînên heşt hefteyan an kêmtir bi zarok re divê bi tevahî ti şertan ji bo ragihandinê nehewce bikin.
Zarokên nexweş jî pir caran ji mayîna li deverên germtir sûd werdigirin, û ev yek dikare bi taybetî di mehên zivistanê de ji bo tenduristiya zarok sûdmend be. Ji ber vê yekê em bawer dikin ku divê xala di Beşa 9-4 de were dirêjkirin da ku herî kêm şazdeh hefteyan derbasdar be.
Her wiha divê were destnîşankirin ku heyamek sînorkirî ya heşt hefteyan dikare di derbarê rêwîtiyên bijîşkî de bibe pirsgirêk. Ger zarokek salê du rêwîtiyên bijîşkî bike, ango bi tevahî heşt hefte, îmkanên betlaneya li derveyî welêt bi malbatê re dê bi bendek wusa hişk werin qedandin. Ji ber vê yekê divê di qanûnê de were zelalkirin ku ne hewce ye ku rêwîtiyên bijîşkî di bin çavdêriya karûbarê tenduristiyê de werin ragihandin, û ku rêwîtiyên bijîşkî li gorî "kotayê" di qanûnê de wekî mayînên li derveyî welêt nayên hesibandin, lê wekî dermankirina bijîşkî ya pêwîst.
3.2.
Dayikên Şêr piştgirî didin pêşniyara Wezaretê ya ji bo rakirina zelalkirina ku mafê wergirtina pereyê lênêrînê tune ye ger çavdêriya ji sedî 80 zêdetir ji hêla yên din ve, digel qaîdeya daxistina ji sedî 20, ne hewce be.
3.3
Dayikên Şêr piştgirî didin pêşniyara Wezaretê ya ji bo rakirina şertê ku daxwazên ji bo feydeyên lênêrînê divê bi sertîfîkayek bijîşkî ji saziyek tenduristiyê di xizmeta tenduristiyê ya pispor de re werin pêşkêş kirin, û li şûna wê sertîfîkayek bijîşkî ji bijîşkek di xizmeta tenduristiyê ya pispor de were xwestin, bêyî ku bijîşk di nav saziyê de dixebite an li derveyî wê.
Dayikên Şêr piştgirî didin pêşniyara Wezaretê ya ji bo rakirina şertê ku divê dermankirin û nirxandinek nû her gav piştî heşt hefteyan were kirin. Di şûna wê de, divê Rêveberiya Kar û Refahê ya Norwêcî binirxîne ka gelo şert hîn jî di rewşa dirêjkirinê de têne bicîh kirin.
Hûn di nota şêwirmendiyê de dinivîsin:
«"Dûv re ajans dikare belgeyên pêwîst ji bo nirxandina mercan û her nirxandinek di doza takekesî de bi dest bixe."»
Dayikên şêr pêşniyar dikin ku hevok were guhertin û bibe:
«"Dûv re ajans dikare belgeyan bistîne da ku şert û mercan û her nirxandinek di doza takekesî de binirxîne, ger hewce be."»
Ji ber ku dêûbav divê her carê ku ji bo heyameke nû ya feydeyê serlêdan tê kirin, sertîfîkayeke bijîşkî pê ve bikin, û ev di pir rewşan de ji bo nirxandina ka şert hatine bicîhanîn an na bes e.