Roja civînê li Osloyê

Îro, Løvemammaen di du civînên hevkariyê de li paytextê bûn; pêşî bi Xwendekarê NSF û paşê jî bi Civaka Kanserê ya Norwêcî re.

Ew NSF Student, rêxistina xwendekar a Komeleya Hemşîreyên Norwêcî bû, yê ku Løvemammaen vexwendibû danûstendinekê li ser îmkana organîzekirina rojek profesyonel a derbarê zarokan de bi hev re. Seroka desteyê Bettina Lindgren û endama cîgir Nina Herigstad beşdarî vê civînê bûn.

Xwendekarê NSF hewce dike ku di derbarê zarokan de bêtir fêr bibin. Me berê li ser vê yekê ji bo komên cihêreng ên herêmî li Xwendekarên NSF, û her weha li OsloMet, bi ezmûnek baş ders li dar xist. Em li bendê ne ku li Rojhilatê Norwêcê jî tiştekî bi dest bixin. Îsal, Løvemammaene bi taybetî ji bo gihandina xwendekarên ku dê bi zarok û ciwanên me re bixebitin veberhênan kiriye, ji ber vê yekê em ji firsendê re pir spas dikin ku em bi Xwendekarê NSF re di gihandina xwendekarên hemşîre de hevkariyê bikin. Ji bo me pir girîng e ku em perspektîfa xizmên xwe ragihînin û ka kadroyên tenduristiyê çawa dikarin bi awayê herî çêtirîn bi zarokên me re hevdîtin bikin.

Civîna bi Komeleya Penceşêrê ya Zarokan re li ser navendên malbatê yên plankirî yên girêdayî çar nexweşxaneyên herî mezin ên welêt bû: Rikshospitalet, Haukeland, St. Olavs û UNN Tromsø. Divê ev ji bo hemî malbatên ku zarokên wan ên dirêj li nexweşxaneyê ne - ne tenê zarokên bi penceşêrê re bin.

Serok Bettina Lindgren, rêveberê projeyê li Bi hev re hilgirtin Eline G. Røkholt û cîgirê endam Nina Herigstad, li ser navê Løvemammaene beşdar bûn.

Pirsgirêk û hewcedariyên malbatên cûrbecûr di dema pejirandinên demdirêj de hatin nîqaş kirin, û bi taybetî girîngiya lênihêrîna xwişk û birayan wekî xizm. Tê plankirin ku avahî bi odeyên sohbetê/odeyên civînê bên çêkirin, ku em girîng dibînin. Komeleya Penceşêrê ya Zarokan xwest ku têketina Løvemammaene li ser sêwirana gerdûnî ya avahiyan. Løvemammaen li ser naveroka avahiyan û mînakên alav û alîkariyên ku gelek ji endamên me bi gelemperî neçar in ku bi xwe re bibin, bêyî ku biçin û li ku bimînin, nihêrînên xwe dan. Me behsa wê yekê kir ku çend zarok û ciwanên me li qada giştî jiyaneke bêrûmet dijîn nebûna sêwirana gerdûnî û gihîştinê, wek nimûne ji ber ku em neçar in ku zarokên xwe deynin ser qatên qirêj da ku panc an stoma biguherînin ji ber kêmbûna deverên guhêrbar. Lewma me di civînê de ev yek anî ziman; ku gelek zarok û ciwan dê hewceyê tabloyek mezin a guhêrbarê bin, lê di heman demê de pêdivî bi xalên elektrîkê yên têr ji bo amûran û fonksiyonên bilind-xwarinê li serşokê, metbexê hwd. Ji ber vê yekê, me her weha bal kişand ser girîngiya ku ji bo armancek wusa cîhê hilanînê / cîhek zêde hebe. Her weha girîng e ku meriv pê ewle bibe ku qada derve dikare ji hêla hemî zarokan ve were bikar anîn - bêyî fonksiyonê. Gelek zarok bi arîkariyek mezin bi gelemperî tenê dibin temaşevanên lîstikê ji ber ku ne gengaz e ku amûrên lîstikê bikar bînin.

Di encamnameyê de, me li ser girîngiya danîna pergalek hişyariyên bextreşiyê ji bo dêûbavên ku zarokên xwe winda dikin axivî, û ku divê ew zû biqewime. Welatên din ên Skandînavyayê jixwe ev yek heye û Norwêc li paş maye. Em di vê mijarê de bi hev re ne û dê di pêşerojê de jî xebatên xwe bidomînin.

Civata Penceşêrê ya Norwêcî û Løvemammaene gelek berjewendî û pirsgirêkên hevpar hene, û em spas dikin ku em hatine vexwendin ku têgihîştina xwe bikin. Em bi hevdîtinên din û bi beşdariya her du rêxistinan di Hevbendiya Piştgiriya Xemgîniyê de hevkariya baş didomînin.