Li Osloyê di civînekê de li ser tîmên paliatîf ambulatorî werin ba hev

Bære sammen, bi nûnertiya Nina Bakkefjord, Anne Kristine Risvand Myrseth û Nina Herigstad, bi Tonje Hov Grønli re hevdîtin kir. Ew gerînendeyê projeyê ye ji bo vekolîna sazkirina gengaz a tîmên paliatîf ambulatorî li Oslo, ku em li Løvemammaene zelal bûn ku bi rastî hewcedarî pê heye.  

Nina Bakkefjord hem ji xizmeta alîkariyê û hem jî ji Bære sammen kesayet û ezmûnên girîng nirxand. Her wiha behsa xizmetên wekhev kirin, ev nayê wê wateyê ku divê her kes xwedî heman xizmetê be, lê xizmetên têr û baş ên ku jiyana wekhev pêşkêş dikin. Di vir de divê malbat bi tevayî bê dîtin, pêdiviya alîkariyê bi hev re, dema ku biryar tê girtin divê ev yek bibe bingeh. Girîng e ku meriv li ser pêşîlêgirtinê bifikire û pêşî li bargiraniyê bigire. Dê û bavên ku di amadebaşiyê de ne, ji jiyana zarokê xwe ditirsin, di heman demê de li tenduristiya xwe, xwişk û birayên xwe û têkiliya xwe dinêrin, hindik radizên an jî qet xew nakin - hem dikevin ber xemgîniya tevlihev û hem jî şewatê.  

Pêşniyara ji bo xwişk û birayên zarokên bi şert û mercên paliatîf re divê were pêşanî kirin û çavkaniyên têra xwe bêne dayîn. Ji ber vê yekê ji bo her kesî avantajek mezin e ku tîmek lênihêrîna palyatîf a zarokan ku ji bijîjk, xebatkarê civakî, psîkolog, fîzyoterapist, hemşîre û kesên din ên pispor pêk tê, malbatan nas bike û berî mirina zarok pêbawerî û ewlehiyê ava bike. Malbat hewcedarê kesekî ne ku bikaribe jiyana ku tê de ye ragire, û ku bikaribe bi wan re li ser pirsên dijwar biaxive. Ji bo pêşîgirtina xemgîniya tevlihev, pêdivî ye ku meriv barê lênêrînê sivik bike û malbatê bi xebata piştevaniya xemgîniyê ya baş amade bike. Pêdivî ye ku planên baş bi qasî ku gengaz dibe pêş de bêne çêkirin. Her weha girîng e ku tîmên lênêrîna paliatîf ên zarokan dilsoziya xwe bi zarok û malbatê re hebe, ji bo ku bikarin di rewşek jiyanê ya bi taybetî dijwar de - ku pirî caran gelek salan dom dike - arîkariya rastîn pêşkêş bikin. 

Nina H. Li ser ekîba lênihêrîna paliatîf a zarokan li Stavangerê, hem li nexweşxaneyê û hem jî li şaredariyê, û bi serdanên birêkûpêk ên malê re çiqas xweş e. Gava ku tevahiya malbatê tîmê baş nas dike û plansaziyên guncan ên baş têne çêkirin ewle ye. Anne Kristine ezmûnek girîng ji jiyana xwe parve kir, ku girîngiya tîmên nas ên li dora zarok û malbatê, û encamên nebûna yek ronî dike.  

Em spasiya we dikin ji bo hevkariya we, û li bendê ne ku bibin çavkaniyek di xebata girîng a ku maye. Encama ji aliyê me ve zelal e: Li Osloyê di zûtirîn dem de tîmên paliatîf ên ambulatorî biafirînin, û dest bi xebatê bikin ka meriv çawa piştgirîya xemgîniya rastîn, şopandin û jiyanek baş - û mirinek bi qasî ku pêkan dide malbatan.