ورودی مشاوره برای طرح کمک هزینه مراقبت سخاوتمندانه تر

Løvemammaene ورودی مشاوره کتبی را به پیشنهاد نماینده برای یک طرح کمک هزینه مراقبت سخاوتمندانه ارائه کرده است.

SV پیشنهادات زیر را ارائه کرده است:

استورتینگ از دولت می‌خواهد تا پیشنهادی را برای افزایش سقف درآمد برای افرادی که کمک هزینه مراقبت دریافت می‌کنند، قبل از قطع کمک هزینه مراقبت، ارائه دهد تا با حد درآمد فعلی برای معلولان که در حال حاضر 0.4 G است مطابقت داشته باشد. محدودیت درآمد برای هر یک اعمال می‌شود. سال تقویمی و بر اساس تغییرات مبلغ پایه بیمه ملی تنظیم می شود.

استورتینگ از دولت می‌خواهد پیشنهادی را برای اصلاح قانون ارائه کند تا هرکسی که در موارد فوت کودک کمک هزینه مراقبت دریافت می‌کند، بدون توجه به مدت زمانی که فرد کمک هزینه مراقبت دریافت کرده است، بتواند کمک هزینه مراقبت را تا سه ماه حفظ کند. از افرادی که فقط اجازه دارند کمک هزینه مراقبت را تا 30 روز مانند امروز نگه دارند.

در زیر می توانید ورودی را به طور کامل بخوانید.

ورودی مشاوره به پیشنهادات نمایندگان برای طرح کمک هزینه مراقبت سخاوتمندانه تر

Løvemammaene یک سازمان مستقل از تشخیص است که برای اطلاع رسانی و بهبود حقوق کودکان و جوانان مبتلا به بیماری و تغییرات عملکردی کار می کند. ما مشتاق حمایت، آزادی و برابری برای کل خانواده هستیم. این سازمان در حال رشد است و تا تاریخ 31.01.24 دارای 7,869 عضو است.

افزایش سقف درآمد برای افرادی که کمک هزینه مراقبت دریافت می کنند

معرفی محدودیت درآمدی در طرح کمک هزینه مراقبت مربوط به سقف درآمدی 0.4 گرم برای مزایای از کارافتادگی (در سال 2024: 47,448 NOK) یک تغییر معقول و درست برای بهبود زندگی خانواده‌هایی است که کودکان و نوجوانان به شدت بیمار دارند.

کمک هزینه مراقبت تفاوت قابل توجهی با سایر طرح های تامین اجتماعی دارد. بزرگترین تفاوت این است که مراقبانی که کمک هزینه مراقبت دریافت می کنند، معلول نیستند. در عین حال یکی از شروط کمک هزینه حق مراقبت، نظارت و مراقبت مستمر است. طرح کمک هزینه مراقبت تنها طرح تامین اجتماعی است که شما را ملزم می کند برای تامین اجتماعی که دریافت می کنید روزهای کاری کامل (یا شیفت شب) کار کنید. این کار بدون استراحت، بدون مکمل های عصر و شب، بدون حقوق اضافه کاری، بدون تعطیلات، با حقوق بازنشستگی ضعیف تر و بدون بیمه آسیب های شغلی انجام می شود و همچنین هیچ کس از سازمان بازرسی کار نروژ در زمانی که ما داریم در خانه ما را نمی زند. 267 روز متوالی کار کرد. بنابراین، طرح کمک هزینه مراقبت را نمی توان با سایر طرح های تامین اجتماعی مقایسه کرد، که نشان می دهد شما نمی توانید خودتان کار کنید یا شرایط یکسانی را برای نظارت مستمر یا انجام کارهای سنگین تعیین نمی کنید.

با افزایش سقف درآمد، والدینی که کمک هزینه مراقبت دریافت می کنند، می توانند در صورت توان و تحمل، علاوه بر «والد کودک بیمار» بودن، کاری نیز انجام دهند. حفظ ارتباط با جامعه محلی، مشارکت در صورت امکان، تجربه مشارکت و همبستگی با دیگران زمانی که به طور موقت همه همکاران را در شغل معمولی خود «از دست داده‌اید»، برای بسیاری از این والدین اهمیت زیادی دارد. باید امکان پذیرفتن موقعیتی در یک سازمان ذی نفع یا در سیاست های محلی، مشارکت در جوامع با دیدگاه های زندگی و کار داوطلبانه یا کمک به عنوان مربی فوتبال برای تیم خواهر و برادر کودک بیمار وجود داشته باشد، حتی اگر فرزندی دارید که ایستادن در کارهای معمولی را دشوار یا غیرممکن می کند. همانطور که در حال حاضر مقررات وجود دارد، شما حتی نمی توانید برای یک سخنرانی هزینه ای دریافت کنید یا محصولاتی را که در خانه روی مبل کار کرده اید، عصرها بفروشید، بدون اینکه به عنوان درآمد گزارش شود. اگر فرزند بیمار ندارید که نیاز به نظارت و مراقبت مستمر داشته باشد، در این صورت می‌توانید در اوقات فراغت خود - علاوه بر کار - در فعالیت‌ها و موقعیت‌های با پاداش خود نیز شرکت کنید، بدون اینکه توسط کارفرمایتان از حقوق شما کسر شود. . استورتینگ باید به جلوگیری از انزوای کامل کمک کند و برخی از مشارکت و مشارکت اجتماعی را برای آن دسته از مراقبانی که فرصت انجام این کار را دارند امکان پذیر کند.

همچنین برای بسیاری از این خانواده ها سودمند است که بتوانند درآمد اضافی کمی دریافت کنند. اگرچه ما مطمئناً طرح های رفاهی خوبی در نروژ داریم، اما داشتن فرزندان بیمار گران است. به عنوان مثال، هزینه های زیادی در رابطه با بیمه یک خودروی NAV وجود دارد که در غیر این صورت هرگز نیازی به آن نداشتید و در نتیجه هزینه های سوخت بالاتری نیز به دلیل وجود دارد. که نمی توانید از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید و/یا باید دو ماشین داشته باشید. همچنین صحبت از افزایش هزینه های برق به دلیل دستگاه‌ها و وسایل کمکی، همراه خود همراه داشته باشید، و هزینه‌های بیشتری برای اجاره/وام، زیرا بسیاری به فضای بیشتر و مسکن مناسب (بدون پله، بالابر سقف، وسایل کمک بزرگ، دستیار، تجهیزات پزشکی، مواد مصرفی و غیره) نیاز دارند. بسیاری از مراقبانی که کمک هزینه مراقبت دریافت می کنند نیز نمی توانند وام بگیرند یا راه حل های پرداخت جزئی را انتخاب کنند. دلیل آن این است که بانک ها و ارائه دهندگان وام کمک هزینه مراقبت را به عنوان کمک هزینه بیماری طبقه بندی می کنند - یک درآمد ناامن. علاوه بر این، چندین دریافت کننده کمک هزینه پرستاری وجود دارند که برای افزایش دستمزد چندین سال در استراحت هستند، یا به این دلیل که شغل خود را در طول دوره کمک هزینه سرپرستی از دست داده اند یا فرصت بازگشت به کار برای دریافت یک کار جدید را ندارند. محاسبه درآمد به طور کلی، این امر برخی از خانواده ها را در شرایط دشواری قرار می دهد، جایی که علاوه بر از دست دادن ارتباط با زندگی کاری، ارتباط خود را با جامعه محلی یا سایر مشارکت های مفید اجتماعی نیز از دست می دهند و دائماً از نظر رشد دستمزد و قیمت عقب هستند. به هیچ وجه فرصتی برای کسب درآمد اضافی ندارند.

کمک هزینه مراقبت پس از فوت کودک.

از دست دادن فرزند یکی از قوی ترین استرس هایی است که یک فرد می تواند تجربه کند. سوگواری برای کودک عواقب سلامتی جدی برای والدین عزادار نیز دارد. با این وجود، ما مقرراتی داریم که بین والدینی که فرزند خود را به دلیل بیماری از دست می دهند، تبعیض قائل می شویم.

مقررات فعلی برای کمک هزینه مراقبت:

«به عنوان یک قانون کلی، اگر کودک در حین دریافت کمک هزینه مراقبت فوت کند، می توانید تا 30 روز (6 هفته) کمک هزینه مراقبت دریافت کنید. زمانی که حداقل برای سه سال 100 درصد کمک هزینه مراقبت دریافت کرده اید، می توانید تا سه ماه پس از مرگ کودک (12 هفته) کمک هزینه مراقبت دریافت کنید. این یک پیش نیاز است که به مدت سه سال به طور مداوم 100 درصد کمک هزینه مراقبت داشته باشید. منسجم به این معناست که بین دوره های مختلف گسستی وجود نداشته است. اگر یک یا چند دوره کمک هزینه مراقبت فارغ التحصیلی در طول این سه سال داشته اید، می توانید تا 30 روز (6 هفته) کمک هزینه مراقبت دریافت کنید. به عنوان مثال، اگر حداقل سه سال یا بیشتر 50 درصد کمک هزینه مراقبت داشته باشید، 30 روز پس از مرگ کمک هزینه مراقبت دریافت خواهید کرد.

مقررات فعلی یک خط تقسیم مصنوعی در حقوق بین از دست دادن فرزند پس از سه سال کامل کمک هزینه مراقبت 100 درصدی و داشتن یک یا چند دوره درجه بندی کمک هزینه مراقبت یا تقسیم کمک هزینه مراقبت 100 درصدی بین والدین ترسیم می کند. همچنین بین والدینی که فرزند خود را پس از سه سال کامل دریافت کمک هزینه مراقبت از دست می دهند و والدینی که مدت زمان کمتری برای دریافت کمک هزینه مراقبت دارند، یعنی کمتر از سه سال، یک خط تقسیم مصنوعی وجود دارد.

استدلالی که اغلب در مورد این تمایز سه ساله به کار می رود این است که کسانی که بیش از سه سال بیکار بوده اند، در مقایسه با کسانی که پس از مرگ فرزندشان به زمان بیشتری برای سازگاری مجدد و بازگشت به کار نیاز دارند. تا حدودی در طول دوره با کمک هزینه مراقبت کار کرده است، یعنی کمک هزینه مراقبت فارغ التحصیل شده بود. این، همانطور که می بینیم، کاملاً اشتباه است. از آنجا که داشتن کمک هزینه مراقبت درجه بندی شده برای یک دوره به این معنی نیست که شما به طور معمول کار کرده اید و به طور منظم با محل کار تماس دارید، اگر فقط دو ساعت در ماه کار کرده باشید، کمک هزینه مراقبت را نیز دریافت می کنید.

سر کار آمدن و انجام کارهای کوچک در دوره هایی که می توانید و فرصت دارید، می تواند برای والدینی که در موقعیت های سخت با کودکانی که به شدت بیمار هستند، مثبت باشد. این چند ساعتی که شما کار کرده اید منجر به کمک هزینه مراقبت فارغ التحصیلی و نصف شدن دوره کمک هزینه مراقبت پس از مرگ کودک می شود. این لزوماً راه بازگشت به محل کار را آسان‌تر نمی‌کند، زیرا تنظیم مجدد پس از مرگ کودک آسان‌تر نخواهد بود زیرا شما در طول یک دوره سه ساله چند ساعت یا چند روز کار کرده‌اید. در عوض، مقررات منجر به این می شود که این والدین در چند ساعتی که می توانند کار کنند، کار نکنند، زیرا این باعث می شود مدت زمانی که بعد از آن دریافت می کنید نصف شود، که اکثر مردم آن را ارزشی نمی دانند. این هم برای جامعه و هم برای سلامت روانی والدین منفی است.

در عمل، مقررات بین والدینی که ممکن است در شرایط بیماری بسیار طولانی‌مدت و ناپایدار قرار داشته باشند، تمایز قائل می‌شوند، که در آن دوره‌های پایدارتری وجود دارد که والدین می‌توانند و می‌خواهند تا حدودی در زندگی کاری شرکت کنند. همچنین بین والدینی که ممکن است فرزندان سالمی داشته باشند که به بیماری حاد چند ماهه مبتلا شده اند یا کودکانی با مشکلات پیچیده که در آن والدین به پول مراقبت 100 درصدی نیاز نداشته اند، اما در شرایط حادتر وارد و خارج می شوند، تفاوت قائل می شود. شرایط پیشرونده کوتاه مدت که در آن کودک در نهایت می میرد. چنین وخامت سریع وضعیت کودک از هر جهت برای یک خانواده شدید خواهد بود و غیرقابل درک است که آنها فقط بتوانند 6 هفته (30 روز) کمک هزینه مراقبت را پس از مرگ کودک دریافت کنند.

وی در یک سوال کتبی در مورد مقررات مربوط به کمک هزینه مراقبت و زمان پس از مرگ که به وزیر سابق اشتغال و شمول مارته میوس پرسن داده است، در بند آخر اشاره می کند که والدینی که فرزند خود را از دست می دهند می توانند یک سال پس از پایان کار مرخصی استعلاجی دریافت کنند. از کمک هزینه مراقبت، در صورتی که قادر به بازگشت به زندگی کاری نباشند. این برخلاف توصیه‌های راهنمای بیمار است که در آن توصیه می‌شود در صورت توجیه‌پذیر بودن از تماس بیمار خودداری کنید، در جایی که تماس کامل و طولانی مدت بیمار منع شده است، و به سازماندهی کار به جای تماس با بیمار تشویق می‌شود. .

در یک دوره مرخصی استعلاجی، فرد در مرخصی استعلاجی باید به طور منظم برای مصاحبه با پزشک عمومی ملاقات کند، باید تلاش شود تا فرد در مرخصی استعلاجی بتواند به طور جزئی یا با سایر وظایف کاری به کار خود بازگردد. چنین مسابقه ای نیست که عزادار به آن نیاز داشته باشد. فرد سوگوار برای رسیدگی به غم نیاز به آرامش و کمک دارد. همچنین اگر قرار است والدین به مرخصی استعلاجی روی بیاورند، باید یک قرار ملاقات بگذارند و با پزشک عمومی ملاقات کنند و مطمئن باشند که کارفرما صورت درآمد جدیدی را به NAV ارائه می کند. آخرین چیزی که در میانه بزرگترین بحران زندگی به آن نیاز دارید، اشکال بیشتر و بوروکراسی بیشتر است. یک سیستم خودکار که در آن پول مراقبت برای چند هفته یا چند ماه بیشتر اجرا می شود، تا زمانی که والدین پس از مرگ، مراسم تشییع جنازه و موارد دیگر از این پروسه عبور کنند و احتمالاً آماده بازگشت به سر کار باشند، کمتر نگران کننده خواهد بود و در هزینه صرفه جویی می کند. برای کسانی که نگران هستند.

استدلال دیگری که Mjøs Persen استفاده می کند این است که والدینی که به طور ناگهانی فرزندان خود را از دست می دهند، مثلاً در تصادف، مشمول طرح کمک هزینه مراقبت نیستند و بنابراین پس از آن دوره ای از کمک هزینه مراقبت دریافت نخواهند کرد. ما معتقدیم وقتی صحبت از عزاداری می شود باید این والدین را هم شامل شوند.

رابطه بین کمک هزینه مراقبت و اطلاع رسانی سوگ

از تحقیقات جدیدتر و به روز شده امروز در مورد اینکه کار در زمینه حمایت از سوگواری ساخته شده است، می دانیم که والدینی که فرزندان خود را از دست می دهند، خطر مرگ و میر خود را افزایش می دهند، که برای مادران در طول زندگی ادامه می یابد، در حالی که برای پدران پس از مدتی کاهش می یابد. افراد داغدار بیشتر مستعد مشکلات جسمانی هستند، به خصوص اخیراً پس از از دست دادن. اما سوگ به خودی خود دلیلی برای مرخصی استعلاجی تلقی نمی شود و شما را مستحق دریافت حقوق استعلاجی نمی کند.

غم و اندوه یک بیماری نیست، اما واکنش های اندوه می تواند شما را برای مدتی ناتوان از کار کند. به ترتیبی نیاز است که غم و اندوه را تصدیق کند، اینجاست که پیام سوگ وارد می شود:

گزارش سوگ قادر خواهد بود آنچه را که گزارش بیماری کنونی برای والدینی که فرزند خود را از دست می دهند تکمیل می کند.
اطلاعیه سوگ می تواند به والدینی که فرزند خود را به طور ناگهانی و غیرمنتظره از دست می دهند و والدینی که کمک هزینه مراقبت دریافت کرده اند داده شود.
اعلان سوگ باید مانند طرح پول مراقبتی امروز با 100 درصد غرامت درآمد عمل کند.
اخطار سوگ باید به مدت سه ماه به عنوان یک مزایا عادی داده شود و همچنین باید امکان تمدید سه ماهه برای والدینی که طبق ارزیابی نیاز به مرخصی بیشتر برای سوگ دارند و واکنش های سوگ عامل غالب در والدین است، داشته باشد. درجه ناتوانی در کار

با این حال، مایلیم به این نکته اشاره کنیم که اخطاریه سوگواری به هیچ وجه جایگزین نیاز به کمک هزینه مراقبت در مرحله انتقالی پس از مرگ کودک نمی شود. مگر اینکه مقامات دولتی موفق به ایجاد یک طرح اعلان سوگواری عاری از فرآیندهای بوروکراتیک شوند که در سراسر خدمات بهداشتی و NAV تعامل داشته باشد و دارای نشانه های درجه بالایی از راه حل های خودکار باشد و از حضور والدین، کار اضافی و مدیریت فرم صرفه جویی کند، پس نیاز به پول مراقبت در دوران گذار کاملا ضروری است. هم از نظر تجربه و هم از نظر دانش فقط باید به این نکته اشاره کنیم که اطمینان ما نسبت به تحقق چنین راه حلی در آینده نزدیک بسیار اندک است. شما فقط باید به آخرین شکست سیاسی نگاه کنید: طرح هماهنگ کننده کودکان.

سال‌هاست که نمایندگان مجلس از جناح راست و چپ این موضوع را مطرح کرده‌اند "در گذشته، طرح کمک هزینه مراقبت پس از مرگ کودک به اندازه کافی خوب نبود، اکنون تقویت شده است." گویی از تبعیض سوگواری در طرح کمک هزینه مراقبت فعلی دفاع می کند. آنچه هفت سال پیش بود (در طرح پول مراقبت قدیمی قبل از سال 2017) بی ربط است و به هیچ وجه به والدینی که امروز فرزندان خود را از دست می دهند کمک نمی کند. این یک استدلال کاملاً بیهوده است که فقط می توان آن را رد کرد. ما می توانیم به نمایندگان استورتینگ که هنوز در این استدلال شک دارند قول بدهیم که اگر والدینی که به تازگی فرزند خود را از دست داده اند به یک چیز فکر نمی کنند، آن چیزی است که قبل از سال 2017 اتفاق افتاده است.

همچنین هیچ کس مخالف این است که طرح کمک هزینه مراقبت در سال 2019 تقویت شده است. مشکل این است که این تقویت خودسرانه بوده است و بنابراین این طرح در حال حاضر تبعیض آمیز علیه سوگ است، صرفاً بر اساس استدلالی که هیچ تفاوتی بین آنها وجود ندارد سوگواری و زمان پس از آن برای والدینی که فرزندان خود را از دست می دهند، خواه 3 ماه یا 3 سال کمک هزینه مراقبت دریافت کرده باشند. حق برخورداری از کمک هزینه مراقبت پس از مرگ کودک باید برای هرکسی که قبل از مرگ کودک کمک هزینه مراقبت دریافت کرده است یکسان باشد. اگر Storting از حقوق مساوی برای کمک هزینه مراقبت به مدت سه ماه پس از مرگ کودک حمایت نکند، در هر صورت، هزینه های مربوط به این موضوع فقط تحت بودجه دیگری قرار می گیرد، برای مثال کمک هزینه بیماری. از این نظر، دولت با شکست در برابر کردن ترتیبات انتقالی، یک پنی پس انداز نمی کند.

تعداد کودکان و جوانان زیر 18 سال که هر سال جان خود را از دست می دهند نسبتاً ثابت است. از این میان، برخی تصادفات، برخی خودکشی، برخی SIDS، برخی مربوط به مواد مخدر، برخی قتل و برخی به اصطلاح عوامل خارجی دیگر هستند. بقیه مرگ و میر در دوره نوزادی، بیماری های مادرزادی و ناهنجاری ها، سرطان و اختلالات پیشرونده است. بنابراین همه در وهله اول تحت طرح کمک هزینه مراقبت قرار نمی گیرند. در غیاب ارقام جدیدتر و از آنجایی که تعداد کودکان زیر 18 سال که سالانه جان خود را از دست می دهند از سالی به سال دیگر نسبتاً ثابت است، ما از آخرین ارقام موجود از سال 2017 شروع می کنیم. ارقام NAV نشان می دهد که 126 کودک در سال 2017 جان خود را از دست داده اند. که والدینش قبل از مرگ کمک هزینه مراقبت دریافت کرده بودند. برخی از اینها به سرعت به سر کار باز می گردند، برخی دیگر نه. پس شما (سیاستمداران پارلمانی) در مورد صد والدین به اضافه یا منهای بحث می کنید. گویی بودجه کشور در حال واژگونی است. خیلی خجالت آوره که درد داره یا همانطور که نماینده استورتینگ، میمیر کریستیانسون سال گذشته به نتاویسن گفت: "- حتی اگر بتوانید در این طرح مقداری پول پس انداز کنید، ما چقدر باید کشوری دیوانه باشیم؟"

اگر یک موضوع وجود دارد که طرفین در Storting باید بتوانند بدون در نظر گرفتن وابستگی حزب، روی آن به توافق برسند، این موضوع است.

شیر مادران از پیشنهاد نماینده به طور کامل حمایت می کنند.

با احترام

مادران شیر