Name ji Rêvebirê Dewletê re di derbarê bijîjkên ku red dikin ku belgeyek bijîjkî binivîsin

Løvemammaene nameya jêrîn ji Rêvebirê Dewletê re şandiye, ku tê de em di dawiyê de ji Rêvebirê Dewletê daxwaz dikin ku nameyek rêbernameyê ji BUP û karûbarên habîlîtasyonê yên welat re di derheqê sertîfîkayên bijîjkî de di girêdanekê de bi serîlêdanên yarmetiya lênihêrînê re amade bike.

Li jêr hûn dikarin nameyê bi tevahî bixwînin.

Zehmetiyên sereke yên têkildarî yarmetiya lênêrînê ji bo zarokên bi nexweşiyên derûnî û teşhîsên cognitive ve girêdayî ne.

Rêxistina Løvemammaene û karûbarê alîkariyê ya Løvemammaene bi demê re pirsgirêkek dûbare dîtiye ku girêdayî dêûbav / lênêrên ku hewcedariya wan bi dravê lênêrînê heye ku belgeya bijîjkî ya pêwîst nestînin li cihê ku zarok di BUP (psîkiyatriya zarok û ciwanan) an HABU (zarok) de şopandine/dibin. û rehabîlîtasyona ciwanan)). Encam ev e ku malbat beşek ji, an di rewşa herî xirab de, hemî dahata xwe winda dikin.

Li gorî xala 9-16 ya Qanûna Ewlekariya Civakî ya Norwêcê, dema ku hûn serlêdana yarmetiya lênêrînê dikin, divê hûn belgeyek bijîşkî ji doktorek di xizmeta tenduristiyê ya pispor de pêşkêş bikin. BUP û HABU beşek ji xizmeta tenduristiyê ya pispor in. GP nikare ji bo serîlêdana yarmetiya lênêrînê belgeyek bijîjkî binivîse. Hem nexweşiyên somatîkî hem jî yên derûnî mafê yarmetiya lênêrînê dide.

Pir ciddî ye ku malbat ji derfetên dahata xwe bêpar dimînin ji ber ku bijîjkên BUP û HABU red dikin ku raporên bijîjkî binivîsin, pir caran ji ber tiştê ku em têdigihin ku pir kêm zanînek di derbarê vê qanûnê de ye, an jî ji ber ku zarok nema dişopîne- di xizmeta tenduristiyê ya pispor de. Lê ev rastiya ku zarok di xizmeta tenduristiyê ya pispor de ne şopînerê wan nayê wê wateyê ku zarok saxlem in, an jî ne xwediyê kêşeyên ku dikarin mafê yarmetiya lênêrînê ji dêûbavan re derxînin holê.

Hem lijneya navendî hem jî karûbarê piştgiriyê li Løvemammaene rojane li ser yarmetiya lênêrînê lêpirsînan distînin. Pêdiviya bi pereyê lênêrînê dikare sedemên cihêreng hebin. Lêbelê, em dibînin ku hejmareke balkêş a lêpirsînan bi kêmbûna belgeyên BUP ve girêdayî ne, an ji ber ku zarok bi tevahî têne lêkolîn û derxistin, an jî ji ber ku bijîjk red dike ku belgeyek bijîjkî binivîse. Gelek lêpirsîn bi HABU ve girêdayî ne, lê li wir dijwariya herî mezin ew e ku zarokên ku hatine nirxandin têne derxistin û ji ber vê yekê di karûbarê tenduristiyê yê pispor de xalek têkiliyê tune.

Em di wê baweriyê de ne ku BUP di gelek rewşan de têgihîştina rêzikên têkildarî yarmetiya lênêrînê tune ye û/an ku ew nivîsandina danezanek weha wekî peywira xwe nabînin. 

Wek mînak em dikarin bibêjin: 

• BUP dê raporek bijîjkî çap neke ji ber ku zarok hatî derxistin / bi tevahî vekolîn bûye
• BUP dibêje ku yarmetiya lênêrînê tenê rêkeftinek veguhêz e
• BUP ji dêûbavan re dibêje ku mafê wan ê yarmetiya lênêrîna zarokan nîne
• BUP dibêje ku yarmetiya lênêrînê tenê ji bo malbatên bi zarokên giran re ye
• nexweşiya somatîkî

Di pratîkê de, qaîdeyên li ser yarmetiya lênêrîna zarokan tê vê wateyê ku zarokên ku ji ber nexweşî/rewşa xwe, divê tevahiya rojê an beşek ji rojê di çavdêrî û lênihêrîna domdar de bin, ne mecbûr in ku li ber xwe bidin ji ber ku dê û bav ku biçe ser kar. Pratîka îroyîn a li BUP, û hinekî jî li HABU, tê vê wateyê ku zarok dikarin xetera ku ji rojekê heya roja din êdî lênêrerek wan tune be, ji ber ku dêûbav / lênihêrker bi darê zorê ji kar têne derxistin, ev yek dê bibe sedema xeterek ewlehiyê ya mezin, mînakî. ji bo zarokên ku xwe birîndar dikin, zarokên xwekuj, zarokên bi fikarên mezin, psîkoz hwd. Di rewşa herî xirab de, jiyan dikare winda bibe. Destûr dide ku zarokek ku ji ber nexweşî/rewşa wî hewcedarê lênêrînê û çavdêriyê ye, ji ber ku BUP û HABU dema ku şert û mercên pereyê lênêrînê hene, nivîsandina rapora doktor red dikin, bi vî rengî tê wateya binpêkirina cidî ya mafên mirovan. îdiaya parastinê ya zarokan, binpêkirina prensîba herî baş a berjewendiya zarokan û ewlehiya giştî ya qanûnî ya ji bo zarokan ev yek tê pêkanîn.

Zarokên bi nexweşî/şertên ciddî yên kêmtir tûj ên din ên ku hewcedarî lênêrînê û çavdêriyê ne, di heman demê de di bin xetera xirabbûna nexweşî/rewş de ne, ger dema ku lênihêrker neçar in ku biçin ser kar, li ber xwe bidin. Ev yek hem ji bo zarok bi xwe, hem jî ji bo malbata zarok û hem jî ji bo civaka derdorê dikare encamên pir mezin derxe holê.

Di Qanûna Zarokan 30 de, di nav tiştên din de, tê gotin ku "Pêwîste zarok tûşî şîdetê nebe yan jî bi awayekî ku tenduristiya bedenî û derûnî bikeve ber zerar û xetereyê.". Pêdiviya zarok bi parastin û lênêrînê ji gelek bendên Peymana Mafên Zarokan a Neteweyên Yekbûyî derdikeve holê. Mafê lênêrînê bi awayekî herî zelal di xala 2. ya 3. de hatiye diyarkirin. Her wiha di xala 104. a Destûra Bingehîn de jî tê gotin ku di hemû biryarên derbarê zarokan de, divê berjewendiyên herî baş ên zarokan li ber çavan bin.

Redkirina nivîsandina sertîfîkaya bijîjkî ji bo ku nêrevan jî nebin xwedî derfet ku serlêdana yarmetiya lênihêrînê ji NAV-ê bikin, di pratîkê de dikare were vê wateyê ku BUP/HABU zarokan bi lênêrînek mezin red dike û hewce dike ku bi çavdêriyek mezin lênêrerek bi wan re hebe, û bi vê yekê re derdikeve. van zarokan ji bo ku debara xwe bikin. Lêbelê, em ji ezmûnê dizanin ku dêûbav zarokên xwe yên nexweş ji xwe re nahêlin û ji kar/dahatiyê dûr dikevin, û ji ber vê yekê pratîka heyî ji bo van malbatên jixwe xeternak zêdetir xefika xizaniyê ye.

Ji bo wan zarokên ku êdî di xizmeta tenduristiyê ya pispor de şopandina wan tune ye, ji bo dêûbavan jî kêşeyek mezin e ku belgeya doktoriyê bistînin. Ji ber ku GP nikare sertîfîkaya bijîjkî binivîsîne, divê ew ji servîsa tenduristiyê ya pispor re bêne şandin, ku divê sewqê binirxîne, şêwirdariyek têlefonê an randevûyekê saz bike û paşê vê sertîfîkaya bijîjkî binivîse. Ev ji bo her du partiyan dem dixwe, di karûbarek tenduristiyê ya pispor a ku jixwe zor lê tê kişandin de, zexm û windahiyek mezin a çavkaniyan e.

Nêrînerên ku bêyî ku belgeyek bijîjkî pê ve girêbidin serî li NAV didin ji bo yarmetiya lênêrînê, bixweber têne red kirin. Ev tê wê wateyê ku NAV nirxandineke rast nake ka şert û mercên yarmetiya lênêrînê bi cih hatine an na, û di rewşên weha de nêrevan jî ne xwediyê îmkana rastîn a îtirazê ne.

Bi vê yekê em ji Rêvebirê Dewletê daxwaz dikin ku belgeyek rêbernameyê ji bo BUP û karûbarên habîlîtasyonê yên welêt amade bike, ku tê de diyar dike ka karên wan çi ne dema ku ew tê ser nivîsandina sertîfîkaya bijîjkî. Em daxwaz dikin ku bête destnîşan kirin ku ger şert û merc bi awayekî din bên bicihanîn mafê lênêrînê heye ku belgeya bijîjkî bistînin. Her weha em daxwaz ji Rêvebirê Dewletê dikin ku balê bikşîne ser vê yekê ku redkirina nivîsandina belgeyek bijîjkî binpêkirinek cidî ye ji bo misogeriya qanûnî, ji ber ku ev yek tenê rêyek e ku lênihêrker dikarin bibin xwediyê derfetek rastîn ku serî li NAV bidin ji bo yarmetiya lênêrînê ya li ser bingeha qaîdeyên heyî.

Bi silavên herî baş
Løvemammaene