رابطه زن و شوهر

اول از همه، به آن دسته از شما که پدر و مادر جدید شیر هستند:
یکی دو سال اول از هم جدا نشوید!

این سرب سنگین است، و شما تا حد خود مورد آزمایش قرار خواهید گرفت! شما نبردهایی خواهید داشت که هیچ کس نباید مجبور به جنگیدن باشد. شما باید شوک، تروما و اشکال مختلف غم و اندوه را پردازش کنید و شاید مجبور شوید با خواهر و برادرهایی که در بحران هستند نیز پیگیری کنید. در بدن - و در روح - درد خواهید داشت. شما میل به فرار از همه چیز را احساس خواهید کرد و به طور روزانه و برای دوره‌ها رویای یک جزیره متروکه دریای جنوبی را بدون نگرانی خواهید داشت. شما با مقاومت روبرو خواهید شد و مجبور خواهید بود تا حد کسالت خود را تکرار کنید. آنقدر خسته خواهید شد که صدای جیر جیر خفیف همسرتان باعث می شود که ماهیتابه را روی سر همدیگر آب کنید.

این لزوماً زمان تصمیم گیری های مهم زندگی در رابطه نیست. هیچ کس بهترین نسخه، بهترین شریک، بهترین عاشق یا بهترین دوست در دوره هایی مانند این نیست. به همین دلیل داشتن یخ در شکم ایده خوبی است. بسیاری با هم بر مشکل غلبه خواهند کرد و خواهند کرد. به آن زمان بدهید.
(البته در مورد روابط با خشونت یا سایر موارد نقض جدی اعتماد صدق نمی کند)

Tips i den travle hverdagen

از شریک زندگی خود بپرسید که روز چگونه بوده است، گوش کنید و به پاسخی که می گیرید پاسخ دهید
وقتی به هم نزدیک هستید یا از کنار هم می گذرید، یکدیگر را در آغوش بگیرید، بوسید یا دستی به هم بزنید. لمس یکدیگر مهم است.
وقتی چشمانشان به هم می رسد به هم لبخند بزنید.
به یکدیگر تعارف کنید (لازم نیست به ظاهر مربوط باشد).
در مورد شریک زندگی خود برای دیگران لاف بزنید، چه زمانی که شریک زندگی شما حضور دارد و چه زمانی که شریک زندگی شما حضور ندارد. به سادگی با یکدیگر صحبت کنید!
وقتی شریک زندگی شما بیش از حد خسته است، آن ظرف ها، آن پوشک، آن بچه ناله یا آن دارو را بشویید. خیلی معنی داره!
اگر همسرتان در طول روز روی مبل بخوابد، آیا واقعاً باید او را بیدار کنید؟ یا شاید بتوانید نیم ساعت دیگر را مدیریت کنید؟ اگر شما خوش شانسی هستید که یک ساعت روی مبل نشستید، به یاد داشته باشید که تشکر کنید!
روزهای خوبی را که داشته اید، ترجیحاً رویدادهای خنده دار نیز به یاد بیاورید!

Tenk over dette

یک چیز پارچه‌ای کلاسیک، اما مشکل ناشناخته در بسیاری از خانه‌ها - صرف نظر از اینکه بچه‌های سالم یا بیمار دارید - این است که جوراب‌های همسرتان روی زمین (و نه در سبد لباس‌شویی) است یا اینکه همسرتان از چیزی بدون استفاده استفاده کرده است. قرار دادن آن به جایی که در خانه است. چه کار می کنی؟ به احتمال زیاد اذیت خواهید شد.

چند بار باید حرف بزنی؟ پاکسازی بعد از خود چقدر سخت است؟

یک فضای تحریک‌پذیر و ترش ایجاد خواهد شد. شما انرژی زیادی را صرف این کار می کنید. این به احتمال زیاد باعث می شود کثیفی های دیگری نیز روی سطح ظاهر شوند.

پس بیایید آن را برگردانیم.

اگر آن جوراب یا آن چیز را بردارید و در جای خود قرار دهید چه؟ آیا دوست دارید به حمام بروید یا به هر حال از جایی که آن چیز تعلق دارد عبور کنید؟ با این کار با تحریک نکردن خود در انرژی صرفه جویی می کنید و از بدخلقی جلوگیری می کنید. مهم نیست - شما تضمین می کنید که برخی از ویژگی ها یا عادات کمتر خوب را نیز خواهید داشت، که ممکن است شریک زندگی تان آن ها را با شما مطرح نکند. بدون جوراب روی زمین، کمی باقی مانده آرایش در سینک یا یک قوطی نوشابه خالی روی میز اتاق نشیمن. چیزی که - آرام اما مطمئن - از هیاهو و چهره های ترش می میرد، احساس خوب در رابطه است. ارزشش را ندارد. دعواهای خود را انتخاب کنید!

Hva med heller å

همه کارهای خوبی که همسرتان انجام می دهد را می بینید؟ اغلب آن جوراب ها یا آن نوشابه را جبران می کند.
به تمام ویژگی های خوبی که باعث شد او را به طور خاص انتخاب کنید فکر کنید؟
بپذیرید که شما نیز "نقص" خود را دارید و شاید قبل از اینکه بخواهید دیگران روی آنها کار کنند، روی آنها کار کنید.
الزامات را پایین بیاورید؟
از نحوه فرمول بندی خود آگاه شوید. آیا ممکن است بتوانید به جای دستور دادن یا نگاه کردن، به زیبایی و با لبخند از همسرتان بپرسید؟
به این فکر کنید که با یک شریک چه چیزی برای شما مهم است؟ آیا آنها صفات جوراب چیدن هستند یا ارزش های اولیه انسانی؟ ویژگی های پیاده یا روشی که باعث می شود شما لبخند بزنید و بخندید؟ خواص شستشو یا تمام اقدامات کوچکتر و بزرگتر که برای راه اندازی خانواده AS انجام می شود؟ از عصبانی شدن یا عصبانی شدن در مورد چیزهای کوچک چه نتیجه ای می گیرید؟ و اگر در کل، واقعاً آنقدر مهم نیست، می‌توانید آن را کنار بگذارید؟

عاشق بودن

حتی اگر خسته و بی حوصله هستید، صمیمی بودن با یکدیگر بسیار مهم است. شما باید بیشتر از هم اتاقی باشید - شما باید عاشق هم باشید!

صمیمی بودن سالم و خوب است، هورمون‌ها و احساسات مهم را تحریک می‌کند، نزدیکی و دوباره عشق را فراهم می‌کند، و هر بار که به رختخواب می‌روید، احساس پیچ خوردگی دو جیب شلوار را کاهش می‌دهد.

در واقع، لمس فیزیکی بخش اساسی از تعامل انسان است! ما برای احساس دوست داشتن و نزدیکی به دیگران به آن نیاز داریم. مهمترین وظیفه لمس ایجاد امنیت، تعلق، آرامش و سکوت، کاهش استرس در بدن، تسکین، حمایت از فرآیندهای مختلف زندگی از نظر جسمی و روانی است. پس یکدیگر را لمس کنید، به هم نزدیک باشید، در قوز بازو یا بغل خود دراز بکشید، دستان خود را بگیرید و رابطه جنسی داشته باشید!

تسکین

اگر به همه اینها در چارچوب نگاه کنید، طبیعی است که به والدین توصیه کنید هر چه زودتر به دنبال تسکین باشند. منتظر نباش! وقتی روی لبه صخره ایستاده‌اید و زندگی در هم می‌پیچد، رهایی چیزی نیست که به دنبال آن بگردید - ممکن است خیلی دیر شده باشد. به موقع درخواست دهید. سپس می توانید کم شروع کنید و به تدریج افزایش دهید. امداد باید هم جلوگیری کند، هم بار را کاهش دهد و هم حفظ کند. در مورد تسکین بیشتر بخوانید اینجا.

با هم خوب باشیم

برای خوابیدن با یکدیگر رفتار کنید
حامی یکدیگر باشید!
شما باید به خوبی شریک زندگی خود را بازی کنید تا خودتان خوب باشید.
با همدیگر وقت تنهایی و تجربیات خوب داشته باشید (بیرون رفتن با آن بسیار زیباتر است "امشب از خودت لذت ببر عزیزم، تو لیاقتش را داری!")
بپذیرید که نسبت به بیماری، ضربه و اندوه واکنش متفاوتی نشان می دهید
توقعات خود را کم کنید - زندگی خیلی کوتاه است!
آیا بچه ها غذا و دارو گرفته اند، قبض ها پرداخت شده است، خانه گرم است، همه تخت خواب دارند و سقف تنگ است؟ چیزهای زیادی برای مراقبت وجود دارد و باید به پشت خود ضربه بزنید و نفسی بکشید.
آن را پیش پرداخت
اگر سخاوتمند، با ملاحظه و فهمیده باشید، به احتمال زیاد متقابلاً به همین شکل از شما استقبال خواهد شد. اگر این مقدار اندک را به شما بدهید، به احتمال زیاد شریک زندگی تان این مقدار کمی را به شما نیز خواهد داد.
با همدیگر وقت خوبی داشته باشید
"چیزهای کوچک" را به خاطر بسپارید: یک در آغوش گرفتن، یک تعریف، روشن کردن شمع، معاشقه روزمره، شکلات مورد علاقه شما، قهوه در رختخواب یک روز صبح، بوسه ها، تجربه های مشترک، غافلگیری با یک پرستار بچه و یک شب سینما یا سفر به یک رستوران ( بسته به ترجیحات شما)، ماساژ، پر کردن حمام برای شریک زندگی و غیره.

انتظارات

اساس هر رابطه ای ارتباط خوب است.

همه ما انسان هایی با توقع هستیم. ما برای همه چیز در زندگی توقع داریم! مسلماً به درجات مختلف، اما در پایین همیشه این انتظار وجود دارد که چگونه خواهد بود، چه اتفاقی خواهد افتاد، چه زمانی، چه کسی، نتیجه و غیره. این در روابط نیز صدق می کند.

در روابط، ما از شریک زندگی خود انتظاراتی داریم، اما احتمالاً بسیاری از آنها به اندازه کافی خوب نیستند که با آنها ارتباط برقرار کنند. در عوض، ما اغلب فرض می‌کنیم که شریک زندگی‌مان ذهن‌خوان است و وقتی او انتظارات ما را نمی‌فهمد ناراحت می‌شویم. و حتی اگر در واقع می دانیم که شریک زندگی مان ذهن خوان نیست، باز هم این رفتار را بارها و بارها تکرار می کنیم.

به عنوان مثال، رابطه ای است که در آن یکی از شرکا با فرزندان در خانه است (مثلاً با کمک هزینه مراقبت از کودک) و دیگری در یک شغل معمولی است. هر دو طرف انتظارات خود را از این دارند که وقتی یکی از شرکا از سر کار به خانه برگردد چه اتفاقی خواهد افتاد. شریکی که تمام روز را با بچه ها در خانه بوده به محض اینکه از درهای خانه وارد می شود، خوشحال می شود که کودک را در آغوش دیگری بیندازد. در حالی که شخصی که به خانه می آید دوست دارد دوش بگیرد یا پنج دقیقه کشش پا داشته باشد. اگر این موضوع در هیچ زمانی مورد بحث قرار نگیرد، مشخص است که سقوط کامل رخ خواهد داد. برای هر دو طرف به یک نقطه آزردگی تبدیل می شود و زمینه مناسبی برای احساسات/افکار بد و درگیری ایجاد می کند.

کلید یک رابطه خوب، ارتباط خوب است. بنابراین باید با هم صحبت کنید و انتظاراتی که از یکدیگر دارید را روشن کنید!

چگونه در مورد انتظارات صحبت کنیم؟

برای صحبت خوب در مورد انتظارات، توصیه می شود یک شب را برای این کار در نظر بگیرید. در صورت امکان یک شب کامل از آن بسازید و تلفن های همراه را کنار بگذارید. یک "محیط گفتگو" خوب را تسهیل کنید. شاید با هم غذای خوبی بپزید و یک عصر کامل از آن درست کنید؟

شما باید از قبل توافق کنید که پاسخ های یکدیگر را باز کنید و نگرش مثبتی نسبت به یکدیگر داشته باشید. هدف از گفتگو درک بهتر یکدیگر است نه انتقاد یا قضاوت.

سوالاتی که می توانید در مورد انتظارات از یکدیگر بپرسید:

از من به عنوان معشوق چه انتظاری داری؟
از من به عنوان مادر/پدر فرزندانمان چه انتظاری دارید؟
چه انتظاری از من در خانه از نظر کاربردی دارید؟
وقتی از سر کار برمی گردم از من چه انتظاری داری؟
وقتی بچه ها بیمار هستند (احتمالاً در بیمارستان بستری شده اند) از من چه انتظاری دارید؟
وقتی رویدادهایی را برگزار می کنیم (مثلاً تولد) از من چه انتظاری دارید؟
وقتی به سفر می رویم/تعطیلات داریم از من چه انتظاری داری؟
وقتی من/از یک مهمانی به خانه می‌رویم/می‌آیم چه انتظاری دارید؟
چه انتظاری دارید وقتی که ما زمان بدون کودک داریم؟
وقتی بیش از حد خسته یا مریض هستید از من چه انتظاری دارید؟

سوالات دیگر در همان خیابان:

هر چند وقت یک بار می خواهید/فکر می کنید که باید رابطه جنسی داشته باشیم؟
آیا چیزی وجود دارد که در خواب دیده باشید که ما تلاش می کنیم یا انجام می دهیم، اما جرات گفتن آن را نداشته اید زیرا مطمئن نیستید/از واکنش من می ترسید؟
5 سال، 10 سال، 20 سال دیگر کجا خواهیم بود؟
به نظر شما چقدر زمان شخصی باید داشته باشیم؟
و چقدر می توانیم برای سرگرمی ها، ورزش و ... وقت بگذاریم؟
چه مقدار پول می توانیم/باید برای همه چیز از غذا، لباس، مراقبت های شخصی، سرگرمی ها، ارتباطات اجتماعی، فعالیت ها، ضایعات و غیره خرج کنیم؟

بچه دار شدن به خودی خود خواهان است. داشتن فرزندی با بیماری/تغییر عملکردی بسیار سخت است.

ما به عنوان انسان در برابر بحران ها و اخبار بد واکنش متفاوتی نشان می دهیم. این به همه چیز مربوط می شود، از اینکه چگونه به عنوان مردم هستیم، آنچه قبلاً تجربه کرده ایم، و میزان آمادگی ما برای اطلاعاتی که می آید. برای برخی، یک تشخیص تقریباً یک تسکین است که سوء ظن شما را برای مدت طولانی به زبان می آورد. برای دیگران ضربه ای به صورت است که آمدنش را ندیدی. احساس فوری پوچی، عصبانیت، احساس بی‌عدالتی، سرزنش خود (من برای این موضوع چه کرده‌ام؟)، غم و اندوه، ناامیدی و سردرگمی، همه احساسات رایج و مورد انتظار هستند که در مجموع واقعاً به این معنی است که موقعیتی که در آن قرار دارید طاقت‌فرسا است. .

یک راه خوب برای رهایی از احساسات طاقت فرسا این است که به سمت احساس کنترل کار کنید. برخی از افراد با مطالعه بیشتر در مورد تشخیص، کنترل بهتری به دست می آورند (فقط به صفحاتی که اعتماد دارید انتقاد کنید گوگل کردن)، دیگران باید با پزشک، با دیگرانی که کودکانی با تشخیص مشابه دارند، یا با کسی که می شناسند و همچنین دارای کودکانی با مشکل هستند، صحبت کنند. به عنوان یک زن و شوهر، می‌توانید از نظر احساس طاقت‌فرسا بودن موقعیت و اینکه تجربه بیشتری از کنترل و آرامش به شما می‌دهد بسیار متفاوت باشید. سعی کنید تفاوت های بین خود را با کلمات بیان کنید و آنچه می توانید برای درک واکنش های یکدیگر انجام دهید.

یاد گرفتن اینکه کودک بیمار است یا دارای تغییرات عملکردی است به این معنی است که می‌توان از آنچه که فکر می‌کرد با آنچه که می‌شد تطبیق داد. این در مورد این است که تصمیم بگیرید همچنان همان پدر و مادری باشید که می خواهید باشید، حتی اگر کارها باید کمی یا بسیار متفاوت انجام شوند یا انجام شوند.

امید یک سفر است. اول امیدواریم بتوانیم بچه دار شویم، سپس همیشه امیدوار باشیم که بچه سالم باشد. اگر معلوم شد که کودک بیمار است، امیدواریم که جدی نباشد. اگر جدی باشد امیدواریم کمک و درمان شود. اگر معلوم شود که هیچ درمانی مؤثر نیست و کودک قرار است بمیرد، امید به سمت این است که کودک بتواند در آرامش و به بهترین شکل ممکن بمیرد. می توانیم بگوییم که امید سیال است، تغییر می کند، و حتی اگر زندگی آنطور که ما فکر می کردیم پیش نرود، باز هم می توانیم تجربه کنیم که می تواند زندگی بسیار خوبی باشد. و به هر حال، بدون آن ما فرزندان خود نمی بودیم.

زوج هایی با کودکان تحت مراقبت های تسکینی و پس از مرگ کودک

در یک رابطه، ما می‌توانیم در رابطه با نحوه واکنش ما به بحران زندگی که بدانیم کودک تشخیصی دارد که طول عمر کوتاه‌تری دارد، بسیار متفاوت باشیم. همین نابرابری در مورد غم و اندوه هنگام مرگ کودک نیز صدق می کند. همه افراد تحت تأثیر شرایط و احساسات هستند، اما به روش های مختلف. برخی بیشتر به سمت خود فقدان، خاطرات کودک و آنچه در طول بیماری بوده است، گرایش دارند. همچنین می‌تواند شامل یک احساس خستگی دیوانه‌کننده باشد و حتی اختلالات کوچک نیز سخت می‌شوند. دیگران ممکن است توجه خود را بیشتر بر عملکرد در زندگی روزمره، وظایف و فعالیت هایی که باید انجام شوند متمرکز کنند. هر دو بخش، هم در فقدان بودن و هم مشغول شدن به زندگی روزمره، راههای هم زمان اندوهگین شدن هستند. ما در واقع در یک فرآیند خوب سوگواری به هر دو نیاز داریم، اما می‌توانیم تفاوت داشته باشیم که کدام یک از فرآیندها ما را بیشتر به خود مشغول می‌کند. این کاملاً معمول است که زن و شوهر احساس می کنند که از همگامی خارج می شوند، جایی که یکی بیشتر در ضرر است و دیگری بیشتر در زندگی روزمره. این دردناک است، همچنین ممکن است به شما کمک کند که هر دو در یک زمان به طور کامل از بین نمی روند. شما باید با هم تلاش کنید تا تفاوت های یکدیگر را بپذیرید و هر دو فرآیند را بخشی از سوگواری بدانید.

پس از مرگ کودک، توانایی حفظ خاطرات اهمیت پیدا می کند. علامت گذاری به روش هایی که خودتان انتخاب می کنید راه خوبی برای به خاطر سپردن است. نحوه انتخاب خانواده ها برای یادآوری کودک فوت شده می تواند متفاوت باشد. یک نفر همیشه یک عکس جلوی خود دارد یا یک شمع روشن می کند. برخی می خواهند اغلب به قبر بروند و قبر را با گل یا سلام های دیگر تزئین کنند، برخی دیگر به ندرت آنجا هستند. بسیاری از مردم راه های خود را برای جشن گرفتن سالگردهایی مانند تولد و سالگرد مرگ کودک پیدا می کنند. کاری را انجام دهید که برای شما خوب است.

دانستن این نکته مهم است که اندوه شکل و شدت آن را تغییر می دهد. اگرچه غم و اندوه زمان می برد، اما دردناک ترین آنها می گذرد و فرد دوباره احساس شادی می کند. اندوه بارها و بارها با افکاری همراه می شود که توجه را پر می کند. برای خاموش کردن یا خلاص شدن از شر احساسات دشوار، به راحتی از عوامل حواس پرتی استفاده کنید که نوری از شادی به شما می دهد یا فقط به افزایش سطح فعالیت شما کمک می کند. کاری که فرد دوست دارد انجام دهد متفاوت است. برخی سرگرمی‌ها یا فعالیت‌های خود را دارند که می‌توانند انجام دهند، برخی دیگر این موارد مشترک دارند. همچنین می تواند فقط انجام یک فعالیت روزمره مانند گذاشتن سینک ظرفشویی یا درست کردن قهوه باشد. اینکه احساس کنید "در حرکت" هستید و ذره ذره دوباره کار می کنید، این است که مسیر غم و اندوه را با هم طی کنید.

Noen spørsmål om alt mellom himmel og jord som også kan være spennende å stille hverandre når stemningen er god og tiden strekker til

20 سوالی که زوج ها باید در طول رابطه از یکدیگر بپرسند:

(بر اساس "بیست سوال برای دوباره عاشق شدن")

اگر فقط با یک نفر (نه من) در جنگل گیر کرده بودید، چه کسی بود و چرا؟
در کدام دوره تاریخی زندگی می کنید؟ چرا؟
اگر شما یک ابرقدرت داشتید، آن چه بود؟
یک روز عالی برای شما چگونه به نظر می رسد؟
اگر بتوانید فقط یک سوال از والدین یا پدربزرگ و مادربزرگتان بپرسید، چه کسی را انتخاب می کنید و چه می پرسید؟
به غیر از ازدواج و احتمالاً برای چه چیزی در زندگی بیشتر سپاسگزار هستید فرزندان تو؟
بزرگترین نقطه قوت و بزرگترین ضعف شما چیست؟
به چه جاه طلبی هایی دست نیافته اید؟
داستان زندگی خود را از دوران کودکی برای ارائه در 5 دقیقه بگویید (حتی اگر یکدیگر را بشناسید، ممکن است همه چیز را در مورد شریک زندگی خود ندانید)
بدترین خاطره کودکی شما چیست؟ آیا اثری از خود بر جای گذاشته است که هنوز احساس می کنید؟
آیا این احساس را دارید که یک روز چگونه خواهید مرد؟
چه چیزی به زندگی شما معنا می بخشد؟
من چه ویژگی هایی داشتم که تو گرفتارش شدی؟
چه لحظه ای از اولین ملاقات/تاریخ یا عروسی ما را به خوبی به یاد دارید؟ چرا؟
چه 3 ویژگی مشترک داریم؟ آیا اینها در طول سالها تغییر کرده اند؟
چه زمانی احساس کوچکی و بی توجهی کرده اید؟ مثالی برای من بیاورید که درگیر من نباشد و مثالی که درگیر باشد.
چه چیزی در رابطه ما آنقدر جدی است که بتوان با آن شوخی کرد؟
جمله را کامل کنید: "کاش کسی را داشتم که _____________ را با او به اشتراک بگذارم." (داشتن علایق مختلف سالم است و نیازی به پاسخگویی به شریک نیست).
اگر بتوانید چیزی را در رفتار من تغییر دهید، چه چیزی را تغییر می دهید؟
پاسخ به کدام سوال سخت تر بود و چرا؟